RSS  

سلام آقا جان!

نميدونم تا حالا من پيشتون چه وجهه اي داشتم ولي خيلي دوست دارم هميشه توي حريم وجودتون خدمت كنم و سعادت نداشتم.

الان حكم بين من و شما حكم شاگرد و استاده....

اميدوارم حرفاي منو حمل بر بي ادبي ندونين و اينطور فكر كنين كه شاگرد تنبل كلاس عشقتون ميخواد اين بار با ذوق و شوق تمام يه چيزي رو بهتون بگه.

حيفم مياد مادرتون تكتم بانو رو فراموش كنم آخه خيلي حق به گردن همه ي اين مردم دارن كه شما رو به دنيا آوردن.همينطور پدرتون كه با جفا كاري ما مسلمونا به شهادت رسيدن و ما بي انصافا دم بر نياورديم. آقاجان به خاطر تموم كوتاهي هامون ازتون عذر ميخوام و سعي ميكينم ديگه تكرار نشه. آخه ميدونين چيه؟ امروزه عصر ما طوري شده كه توجهات به معصومين شده اُفت كلاس و توجه كردن به دنياي اطراف و قشنگي هاش هاي كلاس بودن برا همين به يكي هم كه به پنجره ي فولادت دخيل ميبنده و به روح حاضر پشت اين پنجره ايمان داره ميگن بي كلاس و امل......

ديگه چي بگم آقا جان؟! همينا بس نيس براي دردل كردن باهات؟

توي عصر ما و تمدن جديدمون مصادف شدن چهارتا هشت رو ميگيرن رو دست و هي پيچش ميدن و خوش يمنش ميدونن و توجهي به مقدس و پاك بودنش ندارن

اين تصادف رقمي آنچنان غوغا بپا كرده كه تمام تجارتهاي دنيا حول اين محور هشتي ميچرخه و كسي اعتراض نميكنه كه مسلمونا اين ارقام رو براي مقدس تر كردنشون خدا كنار هم گذاشته تا بهتون بفهمونه اين راهنمايي كه براتون فرستادم هم حتي در نبود وجودش رقمي كه بهش واگذار كردم هم شما رو هدايت ميكنه ولي اينا غافل از اينن كه حرف اين چهار تا هشت چيه.......

همچين كه تموم بانكها و موسسات دولتي و غير دولتي و زندان و رندان و دزدان و مستان اينو ميكنن بازيچه و يه خوش يمني ميچسبونن كنارشو و ميگن ايهاالناس بشتابيد .....بشتابيد كه فلان چيز و بهمان چيز با اين تصادف خوش يمن نصف قيمت فروخته يا تسهيلات ارزنده اي بهش تعلق ميگيره.

هيييييييييييييي.....اي واي استاد ببخشيد من پرچونگي كردم ولي بالاخره ما بايد شما رو از اتفاقات اطرافتون با خبر ميكرديم تا نگين همه ي شاگرداتون چشماشون و بستن و دهناشونو گل گرفتن و بوي اين لجنزار رو حس نميكنن.

حالا آقاجان!

جسارتا نمره ي منو چند ميدين؟؟؟

اي واي ببخشيد بازم .......اينقدر نوشتم و خودشيريني كردم براتون كه يادم رفت بهتون تبريك بگم.

تولدتون مبارك استاد

ميلاد هشتمين اختر تابناك ولايت حضرت علي بن موسي الرضا

        بر تمام شيعيان واقعي مبارك باد.

از اولین پیام تبریک ماه مبارک رمضان این وبلاگ یک سال گذشت.وقایع زیادی رخ داد ولی هیچ

کدومشون به با صفایی ماه رمضان وشبهای قدر و عید فطر نبود.آدم برای رسیدن به این لحظه ها

ثانیه های به دقیقه و دقیقه هایی به ساعت تبدیل شده رو پشت سر میذاره تا بتونه خودشو به اوس

کریم نزدیک تر کنه.

از بچگی ماه رمضــــان رو دوس داشتم.کلی حرف می زد.گرسنگی ش،تشنگی ش.....نمیدونم!ولی خیلی این مـــاه رو دوس داشتم.حالا که به یه سن معقولی رسیدم با لذت بیشتری بهش فکر می کنم و یه جورایی با خدا بازی می کنم.نه اون بازی ای که آدما می کنن......نه!یه عشق بازی که فقط بین خودم و خودشه.

شــــعبان شد و پیک عشق از راه رسید

عــــطر نفــــس بقـــــــیه الله رســــــید

                              با جـــلوه ی سجاد و اباالفضل و حسین                    

                                        یک ماه و سه خورشید در این ماه رسید

 اعیاد شعبانیه رو به همگی شما عزیزان تبریک و تهنیت عرض میکنم و امیدوارم تمام حاجاتتون رو از این بزرگواران بگیرین

التماس دعا

اولین روز که با ۱۲ تیرماه مصادف بود این وبلاگ پا به دنیای مجازی گذاشت و با خوب و بدش تا حالا پیش اومده.

روزاول چقدرسعی کردم یه حسن مطلع توپ براش بنویسم وآخرش نمیدونم تونستم یانه ولی ازاین خوشحالم که باهرنوع فکری که داشتم شمادوستای مهربونم همیشه همراهی کردین و نذاشتین حرمت حریم عشق شکسته بشه

وبلاگ یک ساله شد و یک سال به عمر نویسنده ی تازه کارش اضافه.......

اول راه توی حسن مطلعش مونده بودم و حالا توی پیام تبریکش ای خدا چه بدبختی ای گیر کردیم

میخوام برای این پست مخصوص ، تخصصی در حد المپیک بترکونین هااااااااااا

دم همه ی شما دوستان مهربونم گرم

توی این یک سال یار همیشگی گمگشته، وصــــــــــــال عزیز ، با همه ی بی وفایی های من همراهم موند و تنهام نذاشت.یار دوست داشــــــتنی بعدیم آسمونی عزیزم بود که اونم با بی وفایی هام ساخت و دم نزد.آلاله ی لطیف و دل نازک ،ثار خون گرم و آروم،عطیه جون که اونم مثه خودم تو بی وفایی کم نذاشت وآخرش بعد از کلی دعوت قدم به کلبه ی من گذاشت،یکی دیگه از همراهام مهسا بود که با کلبه ی تنهاییش دل خیلی ها رو آروم میکنه و کسی ناراضی از وبش بیرون نمیره،آبجی هستی و داداش سروش که اونا هم به نوبه ی خودشون برای این وب کم نذاشتن، آزاد عزیز و فــانوس  با وبلاگاشون دل هر گمراهی رو پیدا میکردن و به زندگی برش میگردوندن،با آرام دل  که ماهـــــــرخ عزیزم باشه دل خیلی آروم میشد ولی حیف که از این دنیا کناره گرفت و خونه ی آرام و دلنوازشو برای چشمهای بازدید کننده هاش به یادگـــــار گذاشت،بیت العقیق ...دو راهی جاده...غمنامه های عاشقی...شیعه ی  علی...زیر آســــمان آبی خدا اینا هم برادرای  بی همتایی بودن که هیچ وقت این حریم رو تنها و بی یاور نذاشتن.ندا و مهدیه السادات و غزاله هم توی کامنت گذاشتن هیچ وقت کم نیاوردن و آبـــروی سنگینی رو برای این وبلاگ به همراه آوردن.....پرنیان هفت رنگ هم جای هر عاشق دل خسـته ای هست که سرحال و راضی برمیگرده از اون دیار  ....................و آخرین بی معرفتی که با همه ی این حرفا اونــــم تنهام نذاشت و هـــــــوای آبجی رو داشت و معلوم نیست چرا قدمــاش یخ زده و پسر یخی رو این ورا نمیبینم.

دوستای دیگه که از گوشه و کنار این دنیا اومدن و با تعاریفشون و پیشنهاداتشون منو شرمنده ی خودشون کردن از جمله مســـــــــــافر غـــــروب،جناب آقای حسین رشوند،اباس،مرتضی ۲۵،فرهاد،مبینا،پریزاد،محمد،دختــــــر انـــــتـــــظار،حــــریم،نسیمه،پویا،امید،ماهان،خوشـگل عاشق، اِمــــــــــــا،سمیرا،هدی،افشــاگران،مجید،زهرا،یه دوست،فهیمه،تورنگ،مانا،ســـارا،  گمگشته،غریب کربلا،کامران،رهــا،پرنده،رســــول،شه بخش،مسلمان ایرانی،لیلی،مهدیس،    جناب اس.اچ.ضد،مرد تنها،هانیه و دیگر عزیزانی که همیشه منو همراهی میکردن.

باز هم از همــــــگی شما عزیزان و همراهان مهربونم تشکر میکنم که این یـک ساله همراهم بودیم و تهنام نذاشتین.

امیـــدوارم بتونم از این به بعد این وبلاگ رو بهتـــر از دیروزش کنم تا شرمنده ی شما دوســتان نشم.همین.

حالا میریم توی فاز تولد مولد:

 تولد تولد تولد حریم مبارک

مبارک مبارک تولدش مبارک

بیا شمعا رو فوت کن

 تا صد سال زنده باشی

نه صدو بیس سال کمه                                  

همیشه زنده باشی 

دوستان همه با هم  .....:   

             دستا همه بالا     دس بزنین همه یاللا

                                                     حریم اگه قشنگه    از قدم شما س عزیزان

                  دیروز ما زندگی را به بازی گرفتیم................

                امروز او ما را به بازی گرفته است.................

              اما فردا چه خواهد شد.......................؟؟؟!!!      

               دیروز به تاریخ پیوست...........    

                فردا معماست.....................

              و امروز هدیه است..............      

        زمان به خاطر هیچ کس منتظر نمی ماند.........  

          چقدر دیر متوجه می شویم که  زندگی یعنی       

         همان لحظاتی که بی صبرانه ....................           

      سعی در به پایان رسیدن آن داریم...........               

دارم فکر می کنم که چی بنویسم.یه مدته که دیگه مغزم راه نمیده.یه جورایی نو ریسپانس تو پیجینگه.از دور و برم خیلی خسته م. شاید این به خاطر شرایط سنی منه یا شاید دنیا عوض شده،مثه اون هیچ کی و هر کی ای که نوشته بودم شده.همه چی رو یه رنگ مصنوعی روش پاشیدن تا فقط رنگ بگیره و بگذره. همین و بس.هیچ تلاشی برای بدست آوردن اون رنگ و طعم شیرین و دلچسب زندگی نمیشه،میدونین چرا؟آخه همه دو رو شدن یه رو ریا یه روی دیگه دغل و چاخان.میان کنارت و از خوبی هات و قشنگی هات میگن بعد میرن پشت سرت از منفورترین چیزا ازت دیو میسازن به طوری که گاهی اوقات خودتم باورت میشه که نکنه من همچین آدمی بودم و تا حالا نفهمیدم.هیچ کی راحت با دیگری حرف نمیزنه.همه راز دار شدن.کسی حرفی از زندگیش نمیزنه تا مبادا روی آینده ی شخصی و شغلی و اجتماعیش اثر بذاره و انگشت نمای خاص و عام بشه . خوب حقم داره.همه ی عقده های طرف می مونه تو دلش و بعد از یه مدت به شکل امراض طبیعی مثه سنگ کوب و سو هاضمه و سردی و گرمی و پارکینسون مارکینسون و این چیزا میزنه بیرون.آدما الان فقط به پول در آوردن و پس انداز کردن و یه قرون دو زار کردن فکر میکنن،غافل از اینکه این خدای بالا سرمون ما رو برا چی آفرید؟؟!!!

میگن سال به سال قربون پارسال ...........

الان حکایت ما آدمای فلک زده س.هر سال تورم پشت تورم که نسبتش میرسه به بیچاره بانک خانهای جهانی،نکبت رو نکبت که بازم عواقب  بعدی دولت رو دولت بعضی هاس،و بدبختی رو بدبختی که واقب بعدی برا افراد بی مال و منال این دنیا هستش....اصلا چطوره دیگه ادامه ندم آخه بقیه ش هم تعریفی نیست. این میشه که با خودم میگم خب این آدما  تقصر خودشونم نیست یه جورایی تقصیر تغییر دوره زمونه س ولی باز میگم نع....دوره زمونه رو آدما درست کردن همینطوری که در نیومده ! پس باز هم میرسیم به خودمون. آره ما آدمایی  که از درد جامعه می نالیم.خب چرا به جای نالیدن نمیایم عمل کنییییییییییییییم؟؟؟؟؟؟!!!

چرا نمیایم این دور رویی رو بذاریم کنار و خودمونو اصلاح کنیم. ولی باز هم امیدوارم آدما مشکلاتشون حل بشه و آدم مشکل دار رو زمین نباشه.ولی خداییش من یه پیشنهاد اساسی دارم براتون،اگه دیدین اصلاح مصلاح و عمل ممل جواب نداد بیاین سلام نکنین.آخه میدونین که:

سلام سلامتی میاره،سلامتی خوشبختی میاره،خوشبختی سرمستی میاره،سرمستی بی عقلی میاره ،بی عقلی عاشقی میاره،عاشقی زن میاره،زن بچه میاره، بچه بدبختی میاره،بدبختی نکبت میاره،نکبت درد میاره،درد هم مرگ میاره.

برا همین سلام نکرده سنگین تری. از همه مهم تر مشکلات پشکلاتم سراغت چی؟؟؟؟ نمیاد.

شوخی کردم خلاصه  این به خاطر نو ریسپانس بودن مغزم بوده دیگه.

امیدورام شاد و سلامت باشید .شرمنده اگه سرتونم درد آوردم خدا به داد برسه من مغزم مثلا تعطیل بود اینهمه حرف در اومد اگه راه بوفته چی میشههههه.

خدا پشت و پناهتون تا آپ بعدی

بذارین یه تذکرم بدم براتون خوبه  تا بلا دامن گیرتون نشه

نفرین سال 2009 میلادی و 1388 شمسی:

هر کی نظر نده  الهی هکر وبلاگشو هک کنه یا مخابرات اشتباهی فیلترش کنه.

سلام!

میگم سلام اخه این سلام از نوع ۸۸ هست

۳۶۵ روز گذشت به راحتی اب خوردن و به راحتی گشت یک ثانیه سال تحویل شد

و یک سال از عمر ما کوتاه تر شد و به جاش یک سال به تجربیاتمون اضافه شد

انشالله سال خوب و پر برکتی در پیش رو داشته باشین   همین دیگه

فقط:

سال نو  مبارک

مدینه غرق در شادی بود.همگان به انتظار نشسته بودند.گریه های کودک شنیده شد و اینچنین بود که محمد متولد شد..................

میلاد پیامبر صادق و صادق ال پیامبر بر همه ی شیعیان مبارک باد.

 میخوام امشب تو را از دفترم خط بزنم

چه سود از ترانه ای که حقیقت پیش رویش نیست!

از سوختن بی صدا میترسم

از شعرهایم نیز تو را خط میزنم

تا آسمانی که دیگر نیست

افسوس که ثانیه های انتظار در پس لحظه های خالی

به شمارش دردها می ماند

پیوسته،بی پایان

تو را خط خواهم زد

وباز تنهاییم را خواهم ساخت

پوسیدن در این زمین خاموش

میان مردمانی دروغ

با بوی تعفن جاری در فضا

که پیوسته بی ذره ای تقدیر و بلوغ نفس میکشند

زیر قابی از ماه بی پروا عرق میکنند

مینویسند از عشق

افسوس.........................

My mom only had one eye.  I hated her... she was such an embarrassment.

مادر من فقط یك چشم داشت . من از اون متنفر بودم ... اون همیشه مایه خجالت من بود

She cooked for students & teachers to support the family.

اون برای امرار معاش خانواده برای معلم ها و بچه مدرسه ای ها غذا می پخت

There was this one day during elementary school where my mom came to say hello to me.

یك روز اومده بود  دم در مدرسه كه به من سلام كنه و منو با خود به خونه ببره

I was so embarrassed. How could she do this to me?

 خیلی خجالت كشیدم . آخه اون چطور تونست این كار رو بامن بكنه ؟

I ignored her, threw her a hateful look and ran out.

 به روی خودم نیاوردم ، فقط با تنفر بهش یه نگاه كردم وفورا   از اونجا دور شدم

The next day at school one of my classmates said, "EEEE, your mom only has one eye!"

روز بعد یكی از همكلاسی ها منو مسخره كرد و گفت  هووو .. مامان تو فقط یك چشم داره

I wanted to bury myself. I also wanted my mom to just disappear.

فقط دلم میخواست یك جوری خودم رو گم و گور كنم .  كاش زمین دهن وا میكرد و منو ..كاش مادرم  یه جوری گم و گور میشد...

So I confronted her that day and said, " If you're only gonna make me a laughing stock, why don't you just die?!!!"

روز بعد بهش گفتم اگه واقعا میخوای منو شاد و خوشحال كنی چرا نمی میری ؟

My mom did not respond...

اون هیچ جوابی نداد....

I didn't even stop to think for a second about what I had said, because I was full of anger.

 حتی یك لحظه هم راجع به حرفی كه زدم فكر نكردم ، چون خیلی عصبانی بودم .

I was oblivious to her feelings.

احساسات اون برای من هیچ اهمیتی نداشت

I wanted out of that house, and have nothing to do with her.

دلم میخواست از اون خونه برم و دیگه هیچ كاری با اون نداشته باشم

So I studied real hard, got a chance to go to Singapore to study.

 سخت درس خوندم و موفق شدم برای ادامه تحصیل به سنگاپور برم

Then, I got married. I bought a house of my own. I had kids of my own.

اونجا ازدواج كردم ، واسه خودم خونه خریدم ، زن و بچه و زندگی...

I was happy with my life, my kids and the comforts

 از زندگی ، بچه ها و آسایشی كه داشتم خوشحال بودم

Then one day, my mother came to visit me.

تا اینكه یه روز مادرم اومد به دیدن من

She hadn't seen me in years and she didn't even meet her grandchildren.

اون سالها منو ندیده بود و همینطور نوه ها شو

When she stood by the door, my children laughed at her, and I yelled at her for coming over uninvited.

وقتی ایستاده بود دم در  بچه ها به اون خندیدند و من سرش داد كشیدم كه چرا خودش رو دعوت كرده كه بیاد اینجا  ، اونم  بی خبر

I screamed at her, "How dare you come to my house and scare my children!" GET OUT OF HERE! NOW!!!"

 سرش داد زدم  ": چطور جرات كردی بیای به خونه من و بجه ها رو بترسونی؟!"  گم شو از اینجا! همین حالا

And to this, my mother quietly answered, "Oh, I'm so sorry. I may have gotten the wrong address," and she disappeared out of sight.

اون به آرامی جواب داد : " اوه   خیلی معذرت میخوام مثل اینكه آدرس رو عوضی اومدم " و بعد فورا رفت واز نظر  ناپدید شد .

One day, a letter regarding a school reunion came to my house in Singapore .

یك روز یك دعوت نامه اومد در خونه من درسنگاپور برای شركت درجشن تجدید دیدار دانش آموزان مدرسه

So I lied to my wife that I was going on a business trip.

 ولی من به همسرم به دروغ گفتم كه به یك سفر كاری میرم .

After the reunion, I went to the old shack just out of curiosity.

بعد از مراسم ، رفتم به اون كلبه قدیمی خودمون ؛ البته فقط از روی كنجكاوی .

My neighbors said that she is died.

همسایه ها گفتن كه اون مرده

I did not shed a single tear.

ولی من حتی یك قطره اشك هم نریختم

They handed me a letter that she had wanted me to have.

اونا یك نامه به من دادند كه اون ازشون خواسته بود كه به من بدن

"My dearest son, I think of you all the time. I'm sorry that I came to Singapore and scared your children.

 ای عزیزترین پسر من ، من همیشه به فكر تو بوده ام ، منو ببخش كه به خونت تو سنگاپور   اومدم و بچه ها تو ترسوندم ،

I was so glad when I heard you were coming for the reunion.

 خیلی خوشحال شدم وقتی شنیدم داری میآی اینجا

But I may not be able to even get out of bed to see you.

 ولی من ممكنه كه نتونم از جام بلند شم كه بیام تورو ببینم

I'm sorry that I was a constant embarrassment to you when you were growing up.

وقتی داشتی بزرگ میشدی از اینكه دائم باعث خجالت تو شدم خیلی متاسفم

You see........when you were very little, you got into an accident, and lost your eye.

آخه میدونی ... وقتی تو خیلی كوچیك بودی تو یه تصادف یك چشمت رو از دست دادی

As a mother, I couldn't stand watching you having to grow up with one eye.

به عنوان یك مادر نمی تونستم تحمل كنم و ببینم كه تو داری بزرگ میشی با یك چشم

So I gave you mine.

بنابراین چشم خودم رو دادم به تو

I was so proud of my son who was seeing a whole new world for me, in my place, with that eye.

برای من اقتخار بود كه پسرم میتونست با اون چشم  به جای من دنیای جدید رو بطور كامل ببینه

With my love to you,

با همه عشق و علاقه من به تو

مردان بزرگ اراده می کنند و مردان کوچک آرزو

سلام به دوستان عزیز و محترم!

واقعا از همه بابت این همه لطف و عنایت نسبت به بنده ممنونم و خوشحالم که دوستان مهربون و خون گرمی مثل شما ها دارم.

مرسی که طی این مدت تنهام نذاشتین و با نظرات زیباتون بهم دلگرمی میدادین.

از درگیری جدی ام گذشتم و با ترم جدید روبه رو شدم.

سعی میکنم نسبت به گذشته تند به تند آپ کنم تا از خجالتتون در بیام.

حالا گذشته از امتحاناتم مصیبتی پیش اومد و اون هم از دست دادن مادر خوب دو تا از عزیزانم بودو این پست رو شاید به بهانه ی تسلیتی خشک و خالی مینویسم باشد تا مورد قبول ایشان قرار گیرد.امیدوارم خداوند به بازماندگان و این دو دوست مهربونم(آجی جونم و داداشی) و همسر این عزیزصبر عطا کند و جای آن مهربان درگذشته در بالاترین درجات بهشت برین معین گردد .

چراهايي است كه در ذهنم تداعي مي شود.چرا كربلا؟چرا زينب؟ چرا حسين؟چرا سكينه؟چرا خون؟چرا وحشي گري؟همه از ناداني يك فرد شروع مي شود و يك مرد مي خواهد كه به اين ناداني خاتمه دهد. كربلا صحنه اي است كه حسين خون خود را ريخت تا جوابي باشد بر ناداني نادان هاي به ظاهر عاقلي كه براي حفظ رسومات و نياكانشان جنگيدند.حسين جنگيد تا حريم نماز به حرمت وي شكسته نشود،جنگيد تنها براي حرمت سبيل الله و جنگيد تا حريم بي حرمت سپاه جهل را در هم بكوبد.اينك غزه شاهد اينچنين كربلايي شده تا حرمت آن زمان روشن شود مثل روز،تا در هم بكوبد پايه ي سست و ويران ابر قدرت هايي كه به اندازه ي تار عنكبوتي ارزش ندارد. محرم امسال محرمي است براي محكم تر كردن پيمان حسين و حسينيانش.

محرم بر همه ي دوستداران حسين تسليت باد.

  براي آزادي هر چه زودتر غزه دعا كنيد.

علی در عرش اعلی بی نظـــیر است

                    علــــــی بر آدم و عالم امیـــــر است

                                              به عشــــق و نام مــــــولایم نویسم

                                                                         چه عیــدی بهتر از عید غدیــــر است

داشتم به دعايي  كه از راديو  پخش ميشد گوش مي دادم.توي نمازخونه مدرسه بودم.روز عرفه،دعاي عرفه،حال و هواي عرفه،زمزمه ي يا ربٌ يا ربٌ.

سرزمين عرفات، سرزمين امام زمان، سرزمين آرزوها.داشتم ميگفتم...

دور و برم را داشتم نگاه مي كردم.سحر داشت با  تمام بند بند وجودش گوش مي داد و توي درونش و ضمير پاكش دعا و ذكر مي گفت.زينب آروم آروم گوش مي داد. دعا مي كرد و از اسم امروز مي پرسيد .منم بهش جواب مي دادم.

نگاهم به اطراف سر مي خورد.مدام از تعجب مي چرخيد. دوستا گروه گروه با هم نشسته بودن ،مي خنديدن.اس ام اس بازي مي كردن.عكس هاي گوشي هاشونو بهم نشون مي دادن.به هيچ كدوم از اسماء روي ديوار پشت سرشون توجهي نداشتن.مدام صداي زمزمه ي يا رب به گوش ميرسيد.يكي به مسخره بازي داشت اداي گريه كردن رو در مياورد.من هم  دارم با دعا ميخونم:الهي العفو؛ الاهي العفو؛يا ارحم الراحمين؛ يا ارحم الراحمين.

نمي تونم به چيزي فكر كنم .يا الله يا الله يا الله ياالله ياالله يا الله.

تنها چيزي كه مي تونم بگن وبه فكرم رسيد اينه كه خدا به همه ي ما رحم كنه.

رمي جمرات فرصتي هست كه حاجي ها به شيطان نفسشون سنگ بزنن.اميدوام حاجي هايي كه برميگردن شيطان درونشون رو كشته باشن.الهي آمين.

هفت سنگ به شيطان درونت بزن و از بينش ببر تا در دادگاه الهي زبانت بند نيايد كه به استاد خويش سنگ زدي.

بزرگترين عيد كه به عيد خداوند مشهوره رو به همه شما عزيزان تبريك ميگم.

عيد سعيد قربان مبارك.

هوا يه جوري بود‏‏‎ْ ،گرفته بود،آفتابي بود،نميدونم هر چي كه بود حالش خوب نبود.انگار ابرها با خورشيد دست به يقه بودن يه دور خورشيد مغلوب ميشد يه دور ابرها. اما رو زمين براي يكي نفس كشيدن سخت شده بود.مي گفت:عشقم بهم خيانت كرده ،نگاهش براي ديگري مست ميشه.يكي ديگه بهش ميگفت:اي آقا بي كاري به خدا؟! عشق چيه ؟ عاشق كيه؟ دست از اين بچه بازيا بردار.تو اين دنيا عشق معني نداره.ولي من گفتم پس خدا چطوري آدم رو آفريد؟يعني آدم احساسي به نام دوست داشتن  تو وجودش نيست؟هيچ كدوم حرفي نزدن فقط نگاه كردن يكي نگاهش سرد و بي مفهوم بود و اون يكي نگاهش زخم خورده و پر از حرف.

هر چي فكر ميكردم براي امروز يه  متن درست و حسابي بنويسم حسش نبود يعني چطوري بگم هر چي فكر كردم يه موضوع كه به افكار درونيم بخوره پيدا نكردم براي همين تصميم گرفتم يه  نصيحت نقد بذارم كه خودم خيلي ازش خوشم اومد يعني هيچ طور ديگه اي راه نداره حالا مي نويسمش شماها نظرتونو راجع به اين جمله بگين. قبولش دارين اين متن رو يا با اين تفكر مخالفين؟؟؟؟؟

اگه ميخواي كسي ازت انتقاد نكنه.........

*نه كسي باش !

*نه حرفي بزن!

*نه كاري بكـن!

با يه شكلات شروع شد. من يه شكلات گذاشتم تو دستش اونم يه شكلات گذاشت تو دست من،من بچهبودم اونم بچه بود. سرم رو بالا كردم  سرش رو بالا كرد. ديد كه من رو ميشناسه! خنديدم. گفت: دوستيم؟ گفتم دوست دوست. گفت تا كجا؟ گفتم : دوستي كه ‹ تا › نداره. گفت تا مرگ! خنديدم و گفتم تا نداره. گفت باشه تا پس از مرگ. گفتم : نه نه نه !!! ‹ تا‌› نداره. گفت : تا اونجايي كه همه دوباره زنده ميشن يعني زندگي پس از مرگ؛ باز هم با هم دوستيم. تا بهشت تا جهنم، تا هر جا كه باشه من و تو با هم دوستيم. خنديدم و گفتم: تو براش تا هر جا كه دلت ميخواد تا بذار. اصلا يه تا بكش از اين دنيا تا اون دنيا. اما من اصلا براش تا نميذارم...

نگام كرد . نگاش كردم. باور نمي كرد. ميدونستم اون ميخواد حتما دوستيمون‹ تا › داشته باشه. دوستي بدون تا رو نميفهميد!!گفت بيا براي دوستيمون يه نشونه بذاريم گفتم: باشه، تو بذار.گفت:

                            ‹ شـــــــــــــــــــــــــــكــــــــــــــــــــــــــلا ت ›

هر بار كه همديگه رو مي بينيم يه شكلات مال تو يكي مال من. گفتم: باشه. هر بار كه ميديدمش يه شكلات ميذاشتم تو دستش اونم يه شكلات ميذاشت تو دست من. باز همديگه رو نيگا مي كرديم ، يعني كه دوستيم، دوست دوست.من تندي شكلاتم رو باز مي كردم مي ذاشتم تو دهنم و اون رو تند و تند مي مكيدم.مي گفت: شيكمو ،؟ تو دوست شكموي من هستي و شكلاتش رو ميذاشت تو صندوقچه ي قشنگش. ميگفتم : بخورش. ميگفت نه تموم ميشه. مشخوام تموم نشه. براي هميشه بمونه. صندوقچش پر شكلات شده بود. هيچ كدومش رو نمي خورد. من همش روخورده بودم.گفتم: اگه يه روز شكلاتات رو مورچه بخوره يا كرما اونوقت چيكار ميكني؟ميگفت مواظبشون هستم. ميخوام نيگهشون دارم تا موقعي كه دوستيم و من شكلاتم رو ميذاشتم تو دهنم و ميگفتم: نه نه نه‹ تا › نداره!دوستي كه‹تا› نداره.. يك سال ، دوسال، چهار سال ، هفت سال ، بيست ساله كه شده. اون بزرگ شده ، منم بزرگ شدم. من همه شكلاتام رو خوردم اون همه شكلاتاش رو نيگه داشته. اون اومده امشب خداحافظي كنه. ميخواد بره اون ور دورا! ميگه ميرم اما زود بر ميگردم. من ميدونم كه ميره و بر نميگرده. يادش رفت يه شكلات بده به من . اما من كه يادم نرفته يه شكلات گذاشتم كف دستش . گفتم: اين براي خوردنت يه شكلات هم گذاشتم اون دستش گفتم اين اخرين شكلات  براي صندوقچه ي كوچيكت. يادش فته بود كه صندوقچه اي  داره واسه شكلاتاش. هر دوتا رو خورد و خنديديم. ميدونستم دوستي من ‹ تا › نداره دوستي اون ‹ تا › داره! مثل هميشه. خوب شد همه شكلاتام رو خوردم اما اون هيچ كدومشون رو نخورده. حالا با يه صندوق پر شكلات نخورده چه ميكنه؟؟؟                                      

ماه رمضون با همه ي خوبي هايي كه داشت و تحمل تشنگي و گشنگي و كنترل زبان و اعضاي بدن و دوري از گناه تموم شد و فقط مثل سالهاي قبل خاطره اش تو دل همه ي ما باقي موند و همچنين براي ۱۱ ماه ديگه اي كه در پيش داريم ما رو بيمه كرد.بيايم و ين همه خوبي رو كه توي اين ماه جمع كرديم ، يه شبه به باد نديم و تا ماه رمضون بعدي ذخيره اش كنيم.اگه هم احيانا نتونستيم از اين ۳۰ روز استفاده كنيم فقط تنها فرصتمون توي قنوت نماز عيد هست.با خلوص نيت دستات رو بلند كن رو به آسمون. طوري كه بعد از ۳۰ روزي كه روزه گرفتي بگي كه بيهوده نبوده و خدا منم بنده اي كه آرزوشو داشتي. منم همون بنده اي كه پاك آفريدي. طوري كه اينقدر به خودت اعتماد داشته باشي كه جرات بدي به خودت كه دستات رو بالا ببري و تو قنوت دستات رو بذاري تو دست خدا. در كل اين حرفا رو زدم كه حواسمون به خودمون باشه. كلام آخر اينه كه امام علي (ع) مي فرمايد: هر روز كه خدا را در آن نافرماني نكنند آن روز عيد است.

             عيد سعيد فطر بر تمام مسلمين جهان مبارك باد.

سلام سلام سلام

یه سلام به  همه ی شما دوستان عزیزم!

راستش بدون مطلب هستم.هیچی آماده نکردم .الان هم بدون هیچ پیش نویسی براتون دارم مینویسم

راستش حال و هوای مدرسه و و دانشگاه و درس و بدبختی هست دیگه.

استادامون تا اومدن تند تند مثه چی شروع کردن به تدریس.

ولی خب بالاخره باید ادم این چیزا رو تحمل کنه تا دانشمند بشه دیگه!!!

حالا ناراحت نباشین سعی میکنم با مطالب جدید بیام.ببینین گفتم سعی میکنم هاااااا؟؟؟؟

آخه امسال سال حساسی هست برام.باید خوب بخونم.برام دعا کنین.راستی نماز و روزه هاتونم خیلی خیلی قبول باشه حواستون باشه ها فقط چند روز دیگه مونده تموم بشه نهایت استفاده رو ببرین.چون میره میره میرهههههههههه تااااااااااااااا سال بعد

ولی خوش به حال تمام کسایی که تونستن حسابشونو  از گناه پاک کنن  شماهایی که اینکار رو کردین برای ما درست و درمون  کنین.

هوا سرد بود. صداي زوزه ي گرگ هاي كوفه شنيده مي شد.حال غريبي بود. شب تاريك و دلگيري بود. انگار غاز هاي بيچاره نگران تر از هر روز و هر شب فرياد مي زدند. مردي در آن تاريكي شب قدم برمي داشت. گام هايش استوار بود. كوه  از عظمت گام هايش مي لرزيد. زمين بوسه بر كف پايش مي زد.آسمان همراه او بود. دريا به وسعت قلبش حسودي مي كرد. ماه آن شب به زيبايي چهره اش غبطه مي خورد.بانگ اذان شنيده شد. صداي آب بود كه سكوت دلگير شب را شكست. صداي غازها با بانگ اذان تلاطمي بر پا كرده بود. آن شب چه شبي بود كه اينگونه طنينش ازار دهنده بود و نفس كشيدن را عذاب آور كرده بود؟ باز هم همان صدا، صداي قدم هاي استوار آن مرد ،باز هم لرزه ي كوه،غبطه ي ماه و حسودي دريا.

كوفيان سلام گفتند بر رخ زيبايش.

براي اقامه ي نماز وارد مسجد شدند.آن مرد در صدر همه كوفيان قرار گرفت چون بزرگ بود. آقا بود.سرور بود.پاك بود.شايد هم اين صفات در برابر عظمت او خجل مي شدند.فضا سنگين تر از قبل مي شد.اي خدا ان چه امتحاني است. جانم را بگير و مرا راحت كن. آرام آرام فضا به يك جهنم واقعي تبديل شد.

آن نامرد كيست؟؟؟؟؟؟؟

بر بالاي سر آن مرد با آن تيغ زهرآلود چه مي خواهد؟

اي نامرد لعنت خدا بر تو و خاندان ناپاكت،لعنت بر تو اي تيغ زهر آلود كه اينقدر بي شرمانه بر سر آن بزرگ مرد فرود مي آيي!!!!!!!!! لعنت بر شما باعثان و بانيانتان.لـــــــــعــنــــت !!!

تنها خون بود كه بر سجاده ي نوراني آن مرد روان بود. آن صورت زيبا چرا درخشنده تر شده بود؟

آن مرد علي (ع) ،جسم تنومندش چرا اينگونه بيمار گشته؟

اي خدا،يا فاطمه(س)،يا حسنين(ع) گريه نكنيد!

غاز هاي كوفه فرياد نكشيد!

آن كاسه ي شير را از آن كودك بگيريد!براي آقايش آورده.

مولاجان! اين همه درد و رنج بر تو نيكو شود كه اينچنين شيعه و شيعيان را سر فراز كردي.